دست نياز تنها به سوى سه گروه مردم دراز كن يكى دينداران ، ديگرى مردم با انصاف و سومى مردمان اصل و نسب‌دار . دين داران سعى مىكنند دين خود را حفظ كنند مردم با انصاف در محظور انصاف خود قرار مىگيرند و بالاخره مردم اصل و نسب‌دار مىدانند كه تو در دراز كردن دست نياز آبروى خود را بخطر مىاندازى لذا اگر نيازت را برآورده نساختند آبروى ترا خريده‌اند . راويان روايت مىكنند كه امام حسين ( ع ) بر اسامة بن زيد وارد شدند در بستر بيمارى خوابيده بود و مىگفت : چه غم بزرگى ؟ امام حسين به او گفت : برادر غمت چيست ؟ گفت قرضى كه دارم شصت هزار درهم است . امام حسين به او فرمود : من آن را ادا خواهم كرد . اسامة به ايشان گفت مىترسم پيش از اداى آن بميرم امام نيز همان دم آن را ادا كرد . و در « الفصول المهمة » تصنيف ابن صباغ مالكى به نقل از انس بن مالك آمده است كه او گفت : نزد امام حسين ( ع ) بود كنيزكى با يك دسته گل خوشبو وارد شد و با تقديم آن به حضرت ، سلامش گفت حضرت به او فرمود : تو در راه خدا آزاد هستى . من گفتم كنيزكى با يك دسته گل پيش تو آمده و درودت گفته تو او را آزاد مىكنى ؟ فرمود خداوند اين گونه دستورمان داده است و فرموده : وَ إِذا حُيِّيتُمْ بِتَحِيَّةٍ فَحَيُّوا بِأَحْسَنَ مِنْها أَوْ رُدُّوها ( هر كس شما را درود فرستد شما او را به بهترين نواخت بنوازيد يا با آن نواخت او را همچنان بازدهيد ) و بهتر از كارى كه كرد آزاد كردنش بود . يكى از دوستدارانش مرتكب جنايتى شد كه مستحق قصاص گرديد حضرت دستور قصاص و تأديب او را داد . گفت مولاى من خداوند مىفرمايد و الكاظمين الغيظ ( فروخورندگان خشم ) ، امام ( ع ) فرمود : از او دست كشيد كه من خشم خود را فرو خوردم گفت : و العافين عن الناس ( و بخشندگان مردم ) ؛ امام ( ع ) فرمود : ترا بخشيدم . گفت و اللّه يحب المحسنين ( خداوند نيكوكاران را دوست دارد ) امام فرمود : تو در راه خدا آزاد هستى و مبلغى پول كه كفاف زندگيش دهد نيز به او داد . ابن عساكر در تاريخ خود روايت كرده است كه از بصره و جاهاى ديگر مبالغى پول كه به او مىرسيد تا پيش از آنكه همهء آنها را بر مستمندان پخش نمىكرد ، از جاى خود بلند نمىشد . و ابن قتيبة در « عيون الاخبار » مىگويد : معاويه در يكى از سفرهايش به حجاز به مدينه آمد در اين سفر هدايايى شامل لباس و عطر و مبالغ هنگفتى پول براى